Producers Roland Vissers en Mariella Hup vertellen hoe het er achter de schermen bij hen aan toe gaat.

Zijn jullie een beetje milieubewust aan het produceren?

Roland: ‘Ik zou eigenlijk niet weten wat we nog zouden kunnen veranderen of moeten verbeteren. We zijn er hier en daar qua techniek al wel een stuk op vooruit gegaan. Vroeger ging er namelijk heel wat licht mee, sjouwden we ons een ongeluk. Nu hebben we een led-panel aan licht wat we meenemen op een draaidag. Dat is heel handig en een stuk duurzamer. Maar dat is niet onze effort. Dus bewust milieuvriendelijk produceren doen we niet echt nee…’

Maar als jullie een aflevering maken over zo’n milieuvraagstuk, voelen jullie dan niet de drang zelf ook duurzaam verantwoord te werk te gaan?

Roland:‘ De eerste afleveringen van dit seizoen gingen over het milieu. De seriereeks bestaat uit drie afleveringen waarin de presentatoren op zoek gaan op naar de plek waar je in Nederland de hoogste biodiversiteit, de beste luchtkwaliteit en het schoonste oppervlaktewater vindt. De zoektocht werd met behulp van een Landrover voortgezet. Maar die wagen was echt een slurpbak en we kwamen natuurlijk op plekken waar je het bijna niet kan verkopen daar met zo’n ding aan te komen kakken. Uiteindelijk hebben we in de Landrover, dat was de auto van de regisseur, een gasstank laten bouwen.

Hoe hebben jullie dat dan naar buiten toe gecommuniceerd?

Mariella: ‘Eigenlijk hebben we het niet echt naar de doelgroep toe gecommuniceerd. Ik geloof dat we één vraag hebben gekregen van een kijker..’

Roland: ‘We hebben het eigenlijk meer gedaan om geen gezeik te krijgen, niet omdat we zelf zo bewust bezig zijn en dat met mensen willen delen. Het zou gewoon heel gek zijn: we hebben het over biodiversiteit, de natuur is flink aangetast door de landbouw en de industrie. En dan doen wij vervolgens onderzoek met een evenals vervuilend ding. En we hadden het ook nog eens over luchtkwaliteit. Dat valt gewoon niet te verkopen.’

Dat is dan een win-win situatie want de aarde is er wel een stukje beter van geworden. Smaakt zoiets dan naar meer?

Roland: ‘Het geeft wel een voldaan gevoel iets goeds te doen voor de wereld. Maar wat ik al zei: wat zouden we nog meer kunnen doen dan? In een studio tikt het lekker aan, als je daar de lampen vervangt voor LED dan levert dat zeker wat op… Dat zet écht zode aan de dijk. Maar wij zijn een ENG-programma, het enige wat ik kan bedenken is dat we elektrisch gaan rijden. Want we zijn veel onderweg!

Mariella: ‘Dat moet alleen van bovenaf komen denk ik.’

Roland: ‘Maar we kunnen wel druk zetten met z’n allen!’

En hebben jullie er misschien al aan gedacht om een dag in de week vegetarisch te lunchen?

Roland: ‘In de kantine zelf hadden we vroeger een Vega-dag. Dat is nu afgeschaft en dat vind ik belachelijk. Dat zou gewoon een directie-beleid moeten zijn hoor! Als mensen het er niet mee eens zijn gaan ze maar naar de snackbar voor een frikandel.’

Mariella: ‘Met Focus lunchen we tijdens een draaidag vaak in een plaatselijk cafeetje of restaurantje. Als het echt niet anders kan laten we wat komen. Maar vaak draaien we ook halve dagen en eten de mensen thuis een broodje. Dat scheelt al heel veel. We zouden kunnen overwegen tijdens opnames vegetarisch te lunchen. Ik denk dat er geen mensen in ons team zitten die het daar niet mee eens zijn.
Roland: ‘Sterker nog: wij zijn heel lang in de veronderstelling geweest dat onze cameraman, waar we het meeste mee draaien, vegetariër was.

Marielle: ‘Klopt, ik bestelde altijd vegetarisch voor hem. Maar toen het een keertje te sprake kwam bleek dat hij helemaal geen vegetariër was. Hij heeft er nooit een probleem van gemaakt, at netjes z’n broodjes kaas.

Roland: ‘Als het een beetje mee zit heeft ie 2 jaar een vegetarische lunch van ons gekregen!’

Zien jullie Albert een beetje zitten?

Roland: ‘Jazeker! Kom maar door met die tips. Heel graag zelfs.’

Marielle: ‘Wij hebben ook een Albert-training gehad en dat is toch wel een eye-opener hoor! Ik zou het goed vinden als de hele crew bij zo’n inspiratiesessie aanwezig is. Dat alle lagen van een programma er bij betrokken worden. Dat bijvoorbeeld de cameramannen ook inzien hoe of wat. Nu zal ons team niet zo moeilijk doen, maar dat kan bij andere producties anders zijn. Als iedereen hetzelfde doel voor ogen heeft en goed samenwerkt, dan wordt het haalbaar en leuk!

Roland: ‘En dan gaat zoiets ook groeien en wordt het op den duur als normaal gezien. De crew weet dan: ‘Oh bij de NTR krijgen we nooit een frikandel, tja morgen dan maar weer hè’.