Op donderdag 24 oktober presenteerde omroep HUMAN op NPO 1 de eerste editie van het jaarlijks terugkerende programma ‘De Staat van het Klimaat’. Presentator Tim Hofman, bijgestaan door wetenschapsjournalist Diederik Jekel en meteoroloog Gerrit Hiemstra doen een ‘nulmeting’ van onze uitstoot en gaan de komende jaren controleren hoe goed (of slecht) Nederland op koers ligt de eigen klimaatdoelen te behalen. Gasten uit de wetenschap, de politiek en het bedrijfsleven komen aan het woord om hun eigen kant van de klimaatkwestie te belichten.

Klimaat-Prinsjesdag

In het klimaatakkoord van Parijs (2015) is afgesproken dat uitstoot van CO2 in 2030 met 49% moet zijn teruggedrongen. In de vorig jaar aangenomen klimaatwet staat dat Nederland 95% minder CO2 moet uitstoten dan in 1990. Om voortgang op deze doelstellingen te toetsen is de vierde donderdag van oktober door het kabinet uitgeroepen tot ’Klimaat-Prinsjesdag’. Op deze dag publiceert het Planbureau voor de Leefomgeving de Klimaat- en EnergieVerkenning (KEV). De Staat van het Klimaat is de TV-tegenhanger hiervan.

Eigen uitstoot compenseren

Het is heel belangrijk om deze jaarlijkse klimaatcontrole uit te voeren en inzichtelijk te maken voor het Nederlandse publiek, maar HUMAN en de producenten Pos Video & CCCP van De Staat van het Klimaat wilden een stapje verder gaan als het gaat om hun éigen CO2-uitstoot. Met behulp van de albert CO2-calculator hebben ze berekend dat het liveprogramma, dat werd gemaakt op locatie op het terrein van de TU Delft, ongeveer 5.3 tot 5.4 CO2 uitstoot tot gevolg had. Om deze uitstoot te compenseren hebben ze ervoor gekozen om 5 ton van het mineraal olivijn op voetpaden rond de opnamelocatie te storten.

Olivijn?

Waarom is er gekozen voor olivijn en niet voor, bijvoorbeeld, het planten van bomen of het terugpompen van CO2 in de bodem? Diederik Jekel legt aan het eind van de uitzending uit waarom hun voorkeur uitgaat naar deze relatief onbekende methode. Bomen nemen weliswaar veel CO2 op uit de lucht als ze groeien, maar zodra ze afsterven en de resten wegrotten komt deze CO2 weer vrij in de atmosfeer. Ook bij het terugpompen in de grond van CO2 (koolstofcaptatie) zijn er problemen. Zo kost het proces veel energie en is het nog onduidelijk wie er op de lange termijn verantwoordelijk is voor het in de bodem houden van de opgeslagen CO2. Het mineraal olivijn, dat veel voorkomt in de aardmantel heeft als eigenschap dat het bij verwering CO2 uit de lucht aan zich bindt en permanent opslaat als vaste stof. Lees hier en hier meer over deze methode.